|
Anis is een oud leerling uit mijn
groep. Hij kwam uit Kosovo. Al acht jaar waren ouders bezig met de
asielprocedure. Wat hebben zij daaronder geleden. En wat hebben de
kinderen Anis en Raméla daaronder geleden! En wat hebben wij als school
geknokt (mijn collega en ik) om ze hier te kunnen houden.
Voor hen schreef ik dit versje
Kind
van de rekening
Kind zonder zegening
Kind uit den vreemde
Die eens meende
Hier zijn veiligheid
te verkrijgen 't was
ijdelheid
Kind uit het land van
het kwade
Kind uit het land van ongenade
Kind zo geschrokken
Uit de oorlog getrokken
Hoopte hier je zekerheid
te verkrijgen 't was
ijdelheid
Kind in dit land van vrede
Kind in dit land van het wrede
Kind die men wil laten vertrekken
Je stil laten verrekken
Raakt misschien de geborgenheid
de veiligheid
de zekerheid
over een paar maanden kwijt!
Land van zogenaamd lief
Land van sociaal gerief
Land zonder grenzen
Zorgt nu dat al die mensen
Die eens hun heenkomen hier vonden
terug worden gezonden
Kind lief kind
Kind zo bemind
Kind dat niet slaapt
Alle moed bijeen nu raapt
Ligt te woelen
Verdriet en angst weer moet voelen
Weet dat ik me intens
Schaam in dit land als mens
Te moeten weten
dat de wakker liggende kinderen worden vergeten!
|